دقت كنيد و با ديدهء بصيرت بنگريد ، وقتى مؤاخذهء آدم از طرف حق براى تنزيه و تصفيهء او چنين باشد ، در حالى كه عصيان او ترك اولى بوده ، پس با ما چگونه معامله خواهد كرد در حالى كه عصيان ما ارتكاب محرمات است ، محرماتى كه گاهى اثر ناگوارش براى يك فرد يا يك خانواده ، يا يك اجتماع ، يا يك كشور ، يا يك ملت ، يا براى فرهنگ مقدس خداست ! ! سپهر كاشانى در اين زمينه به نصيحت مردم برخاسته مىگويد : يك قدم بيرون زن آخر از كنار خويشتن * شرم از اين كردار بادت تا به كى اين ما و من يك قدم تا كوى آن شه بيشتر نبود و ليك * آن قدم بگذاشت بايد بر وجود خويشتن مرد آن باشد كه از خود بگذرد در راه دوست * تا تو در بند خودى نى مرد باشى و نه زن اين خودى در هم شكن تا مىنماند جز خدا * بت شكستن‌گرت‌بايد خودشكن شو خودشكن سر بده خندان كه مرد راه در ميدان عشق * غلط غلطان مىرود خندان لب و خونين كفن عقل تو مغلوب نفس توست كى جويى تو ملك * تا سليمان تو در حبس است و بر تخت اهرمن آرى ، نتيجهء گناه ، محروم شدن انسان از سعادت دنيا و آخرت است و دور شدن از بارگاه قدس حضرت ذو الجلال . و از بدترين گناهان ، بىتوجهى انسان ، به حال گناه و به وقت معصيت و به زمان